Benzinin kalitesi nasıl anlaşılır?

Hiçbir istisna olmadan bütün araç sahiplerini benzin kalitesi sorunu endişelendirir. Çünkü pek çok motor, özellikle de modern olanlar, yakıt kalitesine son derece duyarlıdır; yerel istasyonlara güvenmek ise ne yazık ki korkutucu. Kötü yakıt doldurmanın sonuçlarını çoğu sürücü bilir: güç kaybı, düzensiz motor çalışması (özellikle rölantide) ve en kötü ihtimalle yakıt sisteminin tamamen devre dışı kalması; bu durumda servise gitmeden yola devam etmek mümkün olmaz. Bir yakıtın gerekli standartlara ne kadar uyduğunu anlamak epey zordur. Önce iyi bir benzinin özelliklerini sırayla ele alalım.

Önce renkten başlayalım. Aslında yakıtın renksiz ya da hafif sarımsı olduğunu unutmayın. Renkli olan yalnızca kurşunlu benzindi: eski standarda göre tetraetil kurşunlu A-76, kurşunsuzla karıştırılmasın diye sarıya boyanırdı.

Birçok kişi benzinin kalitesini kendi başına anlamanın mümkün olup olmadığını merak ediyor. Motorda vuruntu başlıyorsa ve çekiş yoksa, alınan yakıtın kalitesiz olduğunu hepimiz biliriz. Üstelik modern araçlarda (yalnızca üst sınıf değil; örneğin popüler Hyundai Tucson için de geçerli) enjeksiyonu yöneten bilgisayar kalitesiz yakıta anında tepki verir. Sürücü gösterge panelinde hemen “Check engine” uyarısını görür. Böyle sonuçlardan kaçınmak için, aşağıdaki yöntemlerle benzinin kalite standartlarına ne kadar uyduğunu anlamaya çalışın.

1. Bir kağıt parçasını az miktarda benzinle ıslatın. Sıvının buharlaşması için hafifçe üfleyin. Sonuca bakın. Kağıt bembeyaz kaldıysa bu yakıta güvenilebilir. Yağlı bir iz ya da istenmeyen bir ton ortaya çıktıysa benzini almamak daha iyi. İçinde türlü katkı ve safsızlıklar var demektir.

2. Yakıttaki reçine miktarı şöyle belirlenir. Cam üzerine bir damla benzin koyup ateşe verin. Daireye benzeyen beyaz lekeler görürseniz ya hiç reçine yoktur ya da oranı önemsizdir. Renk kahverengi ya da sarıysa dikkatli olun: reçine oranı epey yüksektir ve motora ciddi zarar verebilir. Bu yöntem benzinde başka maddelerin olup olmadığını anlamanıza da yardım eder. Örneğin camda kalan küçük damla kalıntıları yakıtta dizel yağlarının bulunduğunu gösterir.

Dikkat edin, reçine miktarının normu benzinin türüne göre değişir ve 100 ml’de 7 - 15 mg’dır. Reçine oranı iki katına çıkarsa aracınızın motorunun yüzde 20 daha hızlı aşınacağını da hesaba katın. Bu yüzden istasyon seçimine, tıpkı motor yağı seçimine olduğu gibi, ciddi yaklaşmanızı önemle öneririz.

3. Şeffaf bir kabı benzinle doldurup ışığa tutun. Işığa karşı hafif sarımsı bir ton görünmeli. Sonra içine birkaç potasyum permanganat kristali atın. Şimdi renge bakıyoruz. Benzin pembeleştiyse içinde su var demektir.

4. Bir başka yöntem: cilde az miktarda benzin sürün. İyi kalitedeki yakıt elde kuru bir bölge bırakır. Yağlı bir iz kaldıysa içinde katkı ve safsızlık olduğundan hiç şüphe etmeyin.

5. Son ve en kolay kontrol yöntemi, kokusuna bakmak. Kükürt kokuyorsa içinde hidrojen sülfür, naftalin ve başka istenmeyen maddelerin bulunması çok olasıdır.

Bu denemeleri yaparken en önemlisi dikkatli olmak! Benzinle ateşin birleşimi tehlikelidir!