ACEA’nın tarihi

Otomobil pazarının hacim bakımından tartışmasız liderleri Avrupa ile ABD’dir. Hep de öyleydi. Her dönemde bu iki pazar için üretilen arabaların kendine özgü farkları/özellikleri vardı; Amerikan pazarı için yapılmış bir arabayı, aynısı olan ama Avrupa için yapılmış arabadan ayırt etmek her zaman mümkündü. Mesele yalnızca plaka yuvalarının ABD ile Avrupa ülkelerinde boyutça farklı olması da değil, ABD’de mil, Avrupa’da kilometre sayan hız göstergeleri ve kilometre sayaçları da değil.

Fark her zaman daha derindi: trafik kurallarına ilişkin mevzuat normları hesaba katılıyordu; örneğin ABD’de aracın aydınlatma donanımına ilişkin gereksinimler Avrupa’dakilerden farklıdır. Ayrıca ABD’de zihniyet biraz farklı ve bu, oraya gönderilen arabaların donanım politikasını önemli ölçüde etkiliyor.

Belli bir zamandan sonra ABD ve Avrupa’da araçların çevre güvenliğine ilişkin yasal gereksinimler de ciddi biçimde ayrışmaya başladı; bu, başka şeylerin yanı sıra motor tasarımında da farklı yaklaşımlar gerektiriyordu. Farklı yapılar ve/veya üretimde kullanılan farklı malzemeler ise motor yağının kimyasal bileşimi ve kalitesi için kesinlikle farklı gereksinimler demektir.

Tam da bu nedenle belli bir aşamada tamamen Amerikan kuruluşu olan API’nin kalite standartları Avrupalı araç üreticilerini tatmin etmemeye başladı ve onlar Ortak Pazar Otomobil Konstrüktörleri Komitesi CCMC’de birleşti (Committee of Common Market Automobile Constructors, 1972). Bu komite 1975’te Avrupa pazarlarında satılan araçlar için tasarlanan motor yağlarının kalitesine ilişkin ilk gereksinimlerini yayımladı.