Wybór oleju silnikowego do samochodu WAZ

Dziś właściciel samochodu krajowej produkcji ma do dyspozycji listę olejów, która znacznie przewyższa spis zalecanych. A wybrać coś trzeba, bo tylko samochód złożony z klocków lego nie potrzebuje oleju silnikowego. Według klasyfikacji zakładu z Togliatti zalecane są oleje klasy API SF lub wyższej. Trzeba zaznaczyć, że i klasa SE nie zaszkodzi. W każdym razie obie wymienione klasy są przestarzałe (zdaniem zagranicznych producentów). Stosowanie wyższych klas — SG, SH, SJ — wyjdzie tylko na dobre samochodowi, realnie poprawi pracę silnika, o ile tylko olej nie jest podrobiony.

Brak aktualnych list zatwierdzonych typów olejów (aprobat) tłumaczy się w ten sposób. Do sporządzenia takich wykazów potrzebne są kosztowne badania, na które ani krajowi producenci samochodów, ani dealerzy chemii samochodowej nie chcą wydawać pieniędzy, a zachodni producenci nie widzą sensu, by się tym zajmować.

Krajowe oleje wskazane w instrukcji do auta można spróbować odnieść do zagranicznych. Zgodnie ze swoimi właściwościami oleje krajowych producentów oznacza się rosyjskimi literami. Przy czym im bliżej litera znajduje się końca alfabetu, tym lepszy olej. Pierwsza litera w oznaczeniu to zawsze M. Dalej — podwójne oznaczenie lepkości przedzielone ukośną kreską. Na końcu 1 oznacza zastosowanie do silników benzynowych, 2 — do wysokoprężnych.

Najważniejsze przy wyborze importowanego oleju to zgodność z zalecaną lepkością; w każdym razie klasa nie powinna być niższa niż SF. Zaleca się też trzymać kilku wskazówek. I tak, dla nowego silnika WAZ z przebiegiem nie większym niż jedna czwarta zasobu lepiej stosować rzadsze oleje o niskotemperaturowej lepkości 5–10 (pierwszy parametr w oznaczeniu) i wysokotemperaturowej — 30 (drugi parametr). Jeśli przebieg zbliża się do 70% zasobu, to latem jego parametry powinny wynosić odpowiednio 5–15 i 40, zimą 5–10 i 30, albo stosować całosezonowy 5W-40. Silnik na granicy zasobu wymaga bardziej lepkich olejów, na przykład 5W-50. U wczesnych modeli WAZ z napędem na tylne koła żywotność szacowano na 120 tysięcy kilometrów przebiegu, z napędem na przednie — 140. Współczesne modele mogą „przejechać” znacznie więcej.