POJEMNOŚĆ SIARCZKOWA I ZASADOWOŚĆ OPTYCZNA ŻUŻLI STALOWNICZYCH W PROCESIE OBRÓBKI STALI

Jednym z głównych zadań w procesie pozapiecowej obróbki stali jest desulfuracja metalu, możliwa tylko pod warunkiem wytworzenia żużlu w wystarczającej ilości. Powstaje przy tym konieczność dodawania do kadzi wapna w dużych ilościach. Ten proces wiąże się z dodatkowymi kosztami energii elektrycznej i czasu poświęcanego na przeprowadzenie procesu desulfuracji stali.

Zwiększyć skuteczność pozapiecowej obróbki stali i zmniejszyć nakład czasu można, dodając niezbędną minimalną ilość wapna. Takie podejście jest możliwe tylko przy dostępności odpowiednich metod obliczania zdolności desulfuryzacyjnej żużli stalowniczych o różnym składzie.

Do określenia charakterystyk zdolności desulfuryzacyjnej żużli stosuje się pojęcie pojemności siarczkowej Cs. Ten wskaźnik może zmieniać się w szerokich granicach i zależy od tego, na ile zmienia się skład żużlu.

Do uwzględnienia wszystkich składników żużlu proponuje się wiele wariantów, ale najczęściej stosowany wariant zakłada użycie pojęcia zasadowości optycznej.

Równanie do wyznaczania zasadowości optycznej daje bezpośrednią zależność logarytmu pojemności siarczkowej żużlu. Jednocześnie w wielu układach dwuskładnikowych obserwuje się gwałtowną zmianę pojemności w środkowej części całki i płaskie zachowanie na krańcach.

Do metody porównawczej wybrano zbiór danych składający się z 400 punktów i przeprowadzono obliczenia:

• według współczynników wyjściowych;

• metodą doboru najmniejszych kwadratów stałych zależności stali od temperatury, przy zachowaniu początkowych parametrów poszczególnych składników.

Podczas porównania wartości zasadowości optycznej składników żużlu podanych w literaturze z wynikami uzyskanymi w toku obróbki statystycznej okazało się, że pod względem podstawowych wskaźników wartości składników są zgodne.

Analiza wyników pokazuje, że w obszarach wysokich pojemności siarczkowych żużli obliczenia dają nieco zawyżone wartości w porównaniu z wartością rzeczywistą. W drugim przypadku obliczenie według wzoru daje bardziej wiarygodny opis podanych danych rzeczywistych.

Podsumowując, można powiedzieć, że przeprowadzone w pracy obliczenia pozwalają wykazać przewagę stosowania równań do obliczania zależności pojemności siarczkowych żużlu od jego składu.

Przeprowadzone badania pozwolą dokładniej dobierać skład żużlu i zużycie wapna, aby osiągnąć zaplanowany stopień desulfuracji stali.

Kuźmin A.I. (MChM-07vm)